نمونه گیری درب منزل برای افراد بالای 70 سال رایگان انجام میشود -----------------------ساعات کاری : شنبه الی چهارشنبه 6 صبح الی 20.پنجشنبه ها 6 صبح الی 18

حساب کاربری

یا

حداقل 8 کاراکتر

02138016000

تلفن تماس

ایمیل

Albert.pathobiology@gmail.com

تفسیر آزمایش CBC خون – راهنمای خواندن آزمایش شمارش کامل خون

زمان مطالعه13 دقیقه

تاریخ انتشار : ۲۰ آبان ۱۴۰۲نویسنده : دسته بندی : تفسیر آزمایشات, وبلاگ
تفسیر آزمایش CBC

شمارش کامل خون (CBC) یک آزمایش پزشکی رایج برای نظارت بر سلامت شماست که در آزمایشگاه هماتولوژی آلبرت انجام می شود. با این آزمایش طیف گسترده ای از بیماری ها، شرایط، اختلالات و عفونت ها را تشخیص داده می شود و بر اساس نتایج و تفسیر آزمایش CBC خون، پزشک ممکن است درمان شما را تغییر دهد یا داروهای جدید تجویز کند.

شمارش کامل خون (CBC) چیست؟

CBC سلول های خونی شما را اندازه گیری و شمارش می کند. در آزمایشگاه آلبرت یک سری آزمایشات برای ارزیابی سلول های خونی شما انجام می شود. این آزمایش‌ ها به پزشک کمک می‌کنند تا سلامت شما را کنترل کند.

آزمایش شمارش کامل خون (CBC) موارد زیر را اندازه گیری می کند:

  • تعداد گلبول های سفید خون (تعداد WBC)
  • تعداد گلبول های قرمز (تعداد RBC)
  • تعداد پلاکت ها
  • مقدار کل هموگلوبین در خون
  • کسری از خون متشکل از گلبول های قرمز خون (هماتوکریت)

تست CBC همچنین اطلاعاتی در مورد اندازه گیری های زیر ارائه می دهد:

  • میانگین حجم گلبول قرمز (MCV)
  • میانگین مقدار هموگلوبین در هر گلبول قرمز (MCH)
  • میانگین مقدار هموگلوبین نسبت به اندازه سلول (غلظت هموگلوبین) در هر گلبول قرمز (MCHC)

علت انجام آزمایش cbc

در صورت داشتن علائمی مانند:

  • کبودی یا خونریزی.
  • خستگی، سرگیجه یا ضعف.
  • تب، حالت تهوع و استفراغ.
  • التهاب (تورم و تحریک) در هر نقطه از بدن.
  • درد مفاصل.
  • مشکلات ضربان قلب یا فشار خون.

توجه:

  • هنگامی که درمان هایی (داروها یا پرتوها) دریافت می کنید که ممکن است نتایج شمارش خون شما را تغییر دهد
  • برای نظارت بر یک مشکل سلامتی (مزمن) طولانی مدت که ممکن است نتایج شمارش خون شما را تغییر دهد، مانند بیماری مزمن کلیوی

آزمایش CBC شامل چه مواردی است؟

آزمایش CBC برای مقدار گلبول های قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت، رتیکولوسیت ها، میانگین حجم سلولی، میانگین هموگلوبین سلولی و میانگین غلظت هموگلوبین گلبولی. معمولا پلاکت ها با CBC نیز بررسی می شود.

گلبول های قرمز:

گلبول های قرمز تعداد گلبول های قرمز در 1 میلی متر مکعب خون کامل هستند. تعداد گلبول های قرمز با کمبود آهن، از دست دادن خون، همولیز و سرکوب مغز استخوان پایین خواهد بود. وقتی فرد به ارتفاع بالاتری حرکت می‌ کند یا پس از ورزش طولانی‌مدت، ممکن است افزایش پیدا کند، و همچنین می‌تواند نشان‌ دهنده تلاش بدن برای جبران کمبود اکسیژن باشد. سطح نرمال در مردان و زنان به ترتیب 4.6 میلیون تا 5.9 میلیون و 4.1 میلیون تا 5.4 میلیون است.

پلی سیتمی ورا، یک بیماری پاتولوژیک که یک بیماری پرولیفراتیو مغز استخوان است، باعث افزایش کل گلبول های قرمز و همچنین افزایش تعداد گلبول های سفید و پلاکت می شود. پلی سیتمی خفیف ممکن است با افزایش حجم مایع عروقی اصلاح شود، در حالی که موارد شدیدتر نیاز به فلبوتومی مکرر یا حتی پرتودرمانی یا شیمی درمانی برای سرکوب تولید مغز استخوان دارند.

گلبول های قرمز بالغ حدود 120 روز طول عمر دارند. در کم خونی همولیتیک، طول عمر سلول ممکن است کوتاهتر باشد. دانستن این موضوع برای بیمارانی که مایل به تزریق اتولوگ (دریافت خون خود هستند) مهم است، زیرا بقای گلبول های قرمز ممکن است مشکل ساز باشد. یک بیمار کم خونی همولیتیک باید قبل از اهدای اتولوگ به دنبال مشاوره پزشکی بیشتر باشد.

تزریق اتولوگ اغلب قبل از جراحی در نظر گرفته می شود تا خطر عفونت های منتقله از طریق خون و واکنش های انتقال خون کاهش یابد. بیماران باید تا 6 هفته قبل از جراحی خون خود را رسوب دهند.

هموگلوبین:

هموگلوبین رنگدانه حامل اکسیژن گلبول های قرمز است. در هر گلبول قرمز میلیون ها مولکول هموگلوبین وجود دارد. این جزء خونی اکسیژن را از ریه ها به بافت های بدن حمل می کند. کاهش هموگلوبین به دلایلی مشابه با کاهش گلبول های قرمز اتفاق می افتد. سطوح طبیعی در مردان و زنان به ترتیب 14-18 گرم در دسی لیتر و 12-16 گرم در دسی لیتر است.

هماتوکریت:

آزمایش هماتوکریت حجم سلول ها را به صورت درصدی از حجم کل سلول ها و پلاسما در خون کامل اندازه گیری می کند. این درصد معمولاً سه برابر بیشتر از هموگلوبین است. پس از خونریزی یا انفوزیون بیش از حد مایع داخل وریدی، هماتوکریت پایین خواهد بود. اگر بیمار کم آب باشد، هماتوکریت افزایش می یابد. سطح نرمال در مردان و زنان به ترتیب 42-52 درصد و 37-47 درصد است.

رتیکولوسیت:

رتیکولوسیت سلول های جدیدی هستند که توسط مغز استخوان آزاد می شوند. بنابراین از شمارش رتیکولوسیت ها برای ارزیابی عملکرد مغز استخوان استفاده می شود و می تواند میزان و تولید گلبول های قرمز را نشان دهد. تعداد نرمال تا کمی افزایش یافته رتیکولوسیت ممکن است با کم خونی رخ دهد که نشان دهنده تولید کم گلبول های قرمز (مانند کمبود آهن یا فولات)، بسته به مرحله بیماری است. سطوح بالا ممکن است نشان دهنده از دست دادن خون یا همولیز باشد. سطوح نرمال 0.5 تا 1.5 درصد است.

شاخص ها

شاخص ها میانگین ویژگی های گلبول قرمز را اندازه گیری می کنند. شاخص‌ هایی که معمولاً ذکر می‌ شوند شامل میانگین حجم گلبول‌های قرمز (MCV)، میانگین هموگلوبین گلبولی (MCH)، میانگین غلظت هموگلوبین گلبول‌های قرمز (MCHC) و عرض توزیع گلبول‌های قرمز (RDW) هستند.

MCV:

این شاخص اندازه متوسط RBC را اندازه گیری می کند و می توان آن را با تقسیم هماتوکریت X10 بر تعداد RBC محاسبه کرد. مقدار طبیعی 80 تا 100 fL است.

مقادیر پایین نشان می دهد که سلول ها میکروسیتیک (سلول های کوچک) هستند و اغلب با شرایطی مانند کمبود آهن، مسمومیت با سرب و تالاسمی ها مشهود هستند. مقادیر بالای 100 fL نشان‌دهنده سلول‌های ماکروسیتی (سلول‌های بزرگ) است و با شرایطی مانند کم‌خونی مگالوبلاستیک، کمبود فولات یا ویتامین B12، بیماری کبد، پس از طحال‌برداری، شیمی‌درمانی یا کم‌کاری تیروئید یافت می‌شود. اگر بیمار هیپوولمی باشد یا از دست دادن خون حاد داشته باشد، MCV می تواند با هموگلوبین پایین طبیعی باشد.

MCH:

MCH میانگین وزن هموگلوبین در هر گلبول قرمز است. سطح نرمال بسته به مرجع 27 تا 311 پیکوگرم (pg) یا 28-33 pg است.

MCHC:

MCHC میانگین غلظت هموگلوبین در هر گلبول قرمز است. سطوح طبیعی را می توان با از دست دادن حاد خون، کمبود فولات و ویتامین B12 مشاهده کرد. این سلول ها همچنان نورموکرومیک خواهند بود. سلول های هیپوکروم یا “پریده رنگ” با شرایطی مانند کمبود آهن و تالاسمی ها دیده می شود. سطوح نرمال 32-36 درصد است.

RDW:

این شاخص تخمین کمی از یکنواختی اندازه سلول های فردی است. سطوح بالا ممکن است نشان دهنده کمبود آهن یا سایر شرایط با توزیع گسترده ای از اندازه های مختلف سلولی باشد. سطوح نرمال 11.5 درصد تا 14.5 درصد است.1

پلاکت ها

پلاکت ها که به عنوان ترومبوسیت نیز شناخته می شوند، عناصر کوچکی هستند که در مغز استخوان قرمز تشکیل می شوند. آنها در واقع قطعاتی از سیتوپلاسم مگاکاریوسیت (سلول پیش ساز پلاکت) هستند. پلاکت ها به کنترل خونریزی کمک می کنند.

دو روش وجود دارد که پلاکت ها قادر به انجام این کار هستند: یکی از طریق ایجاد انسداد در منافذ آسیب زای کوچک در رگ های خونی. و دوم توسط یک عملکرد ترومبوپلاستیک که آبشار انعقادی را تحریک می کند.

تعداد پلاکت ها (قابل اندازه گیری با تعداد پلاکت ها) و عملکرد پلاکت ها (با تعداد پلاکت ها قابل اندازه گیری نیست) در اثربخشی پلاکت ها در کنترل خونریزی نقش دارند. توجه داشته باشید که شمارش پلاکت فقط تعداد پلاکت ها را اندازه گیری می کند نه عملکرد.

در موارد ترومبوسیتوپنی، بیمار پلاکت کاهش یافته و ممکن است خونریزی شدید را تجربه کند.

ترومبوسیتوپنی ممکن است به دلایل زیادی رخ دهد که تعدادی از آنها عبارتند از:

  • کم خونی آپلاستیک، که در آن بیمار از دست دادن عملکرد مغز استخوان را تجربه می کند.
  • مواد مخدر ناشی از؛ یا
  • لوسمی، که در آن مغز استخوان با سلول های بدخیم جایگزین می شود.
  • برخی شرایط نیز عملکرد پلاکت را کاهش می دهند.

بسیاری از شرایط می توانند تعداد پلاکت ها را افزایش دهند که تعدادی از آنها عبارتند از:

  • ترومبوسیتمی ضروری،
  • لوسمی مزمن
  • پس از برداشتن طحال،
  • نارسایی کمبود آهن،
  • بدخیمی و
  • عفونت یا التهاب مزمن خواننده باید به خاطر داشته باشد که مرحله بندی روند بیماری و رژیم درمانی می تواند باعث نوسان تعداد پلاکت ها شود.

سایر شرایط ممکن است عملکرد پلاکت ها را بهبود بخشد که تعدادی از آنها آترواسکلروز، دیابت، سیگار کشیدن و افزایش سطح چربی و کلسترول هستند. این شرایط می تواند شانس ابتلای بیمار به ترومبوز را افزایش دهد. سطح نرمال پلاکت ها 150000-350000/mm مکعب است.

گلبول های سفید خون

WBCها که به عنوان لکوسیت نیز شناخته می شوند، از نظر اندازه بزرگتر و کمتر از گلبول های قرمز هستند. آنها از سلول های بنیادی در مغز استخوان ایجاد می شوند. عملکرد WBC شامل پاسخ به یک فرآیند التهابی یا آسیب است. سطوح نرمال WBC برای مردان و زنان 4300-10800/ میلی متر مکعب است.

هنگامی که تعداد سفید غیر طبیعی باشد، بخش دیفرانسیل می تواند درصد انواع مختلف گلبول های سفید موجود را اندازه گیری کند. تعداد دیفرانسیل ها تا 100 درصد جمع می شوند. دیفرانسیل معمولاً شامل نوتروفیل ها، نوارها، ائوزینوفیل ها، مونوسیت ها و لنفوسیت ها می شود.

اگرچه بحث زیر هر سلول افتراقی را فهرست می‌کند و افزایش یا کاهش درصد را در پاسخ به محرک‌های مختلف توصیف می‌کند، خواننده باید به یاد داشته باشد که بیشتر این درصدها می‌توانند در بیماران مبتلا به انواع خاصی از لوسمی و سایر شرایط پاتولوژیک نیز در نوسان باشند.

نوتروفیل‌ها:

عملکرد نوتروفیل ها برای از بین بردن و بلع باکتری ها است. نوتروفیل ها ابتدا به محل التهاب می رسند. بنابراین تعداد آنها بلافاصله پس از آسیب یا در طول فرآیند التهابی به شدت افزایش می یابد. طول عمر آنها تقریباً 10 ساعت است، سپس یک چرخه از نوتروفیل ها باید رخ دهد. علاوه بر این در هنگام التهاب، نوتروفیل ها با شرایطی مانند استرس، نکروز ناشی از سوختگی و حمله قلبی افزایش می یابند. سطوح نرمال بین 45 تا 74 درصد متغیر است.

باندها:

باندها نوتروفیل های نابالغی هستند که پس از آسیب یا التهاب آزاد می شوند. وجود باندها نشان می دهد که یک فرآیند التهابی در حال رخ دادن است. سطح نرمال بین 0 تا 4 درصد متغیر است.

ائوزینوفیل ها:

ائوزینوفیل ها علاوه بر جریان خون در نواحی مانند پوست و راه هوایی نیز یافت می شوند. تعداد آنها در طول واکنش های آلرژیک و التهابی و عفونت های انگلی افزایش می یابد. سطح طبیعی خون از 0 تا 7 درصد متغیر است.

بازوفیل‌ها:

وقتی در خون یافت می‌شوند بازوفیل نامیده می‌شوند، این سلول‌ها زمانی که در بافت‌ها یافت می‌شوند به عنوان ماست‌سل‌ها نیز شناخته می‌شوند. بازوفیل های بافتی در دستگاه گوارش و تنفس و پوست یافت می شوند. آنها حاوی هپارین و هیستامین هستند و اعتقاد بر این است که در موقعیت های آلرژیک و استرس نقش دارند. بازوفیل ها ممکن است به جلوگیری از لخته شدن در میکروسیرکولاسیون کمک کنند. سطح طبیعی خون از 0 تا 2 درصد متغیر است.

مونوسیت‌ها:

این سلول‌ها در حدود پنج ساعت یا بیشتر به محل آسیب می‌رسند. مونوسیت‌ها سلول‌های فاگوسیتی هستند که مواد خارجی مانند سلول‌های زخمی و مرده، میکروارگانیسم‌ها و سایر ذرات را از محل آسیب خارج می‌کنند، به ویژه در هنگام عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی.سطوح نرمال، که بسته به منبع متفاوت است، از 2 درصد تا 8 درصد 3 تا 4 درصد تا 10 درصد متغیر است.

لنفوسیت ها:

لنفوسیت ها با عفونت های ویروسی مبارزه می کنند. سلول های B و سلول های T دو نوع اصلی هستند. لنفوسیت ها نقش کلیدی در تشکیل ایمونوگلوبین ها (ایمنی هومورال) دارند و همچنین ایمنی سلولی را تامین می کنند. سطوح نرمال بین 16 تا 45 درصد متغیر است.

نتیجه نرمال آزمایش CBC

شمارش خون ممکن است با ارتفاع متفاوت باشد. به طور کلی، نتایج طبیعی عبارتند از:

تعداد RBC:

  • مردان: 4.7 تا 6.1 میلیون سلول در mcL
  • زنان: 4.2 تا 5.4 میلیون سلول در mcL

تعداد WBC:

  • 4500 تا 10000 سلول در mcL

هماتوکریت:

  • مرد: 40.7٪ تا 50.3٪
  • زن: 36.1٪ تا 44.3٪

هموگلوبین:

  • مرد: 13.8 تا 17.2 گرم در دسی لیتر
  • زن: 12.1 تا 15.1 گرم در دسی لیتر

شاخص های گلبول قرمز:

  • MCV: از 80 تا 95 فمتولیتر
  • MCH: از 27 تا 31 pg/cell
  • MCHC: از 32 تا 36 گرم در دسی لیتر

شمارش پلاکت:

  • 150000 تا 450000/dL

مثال های بالا اندازه گیری های رایج برای نتایج این آزمایش ها هستند. بازه ی مقادیر متوسط ​​بین آزمایشگاه های مختلف ممکن است به طور نامحسوس متفاوت باشد. برخی از آزمایشگاه ها از اندازه گیری های متفاوتی استفاده می کنند یا نمونه های مختلفی را آزمایش می کنند.

تفسیر آزمایش CBC غیرعادی به چه معناست؟

RBC، هموگلوبین یا هماتوکریت بالا ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • کمبود آب و مایعات کافی، مانند اسهال شدید، تعریق بیش از حد، یا قرص های آب مورد استفاده برای درمان فشار خون بالا
  • بیماری کلیوی با تولید اریتروپویتین بالا
  • سطح پایین اکسیژن خون برای مدت طولانی، اغلب به دلیل بیماری قلبی یا ریوی، قرار گرفتن در معرض مزمن مونوکسید کربن یا زندگی در ارتفاعات بالا است.
  • پلی سیتمی ورا
  • کشیدن سیگار
  • استفاده از تستوسترون

پایین بودن RBC، هموگلوبین یا هماتوکریت نشانه کم خونی است که می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • از دست دادن خون (به دلیل مشکلاتی مانند دوره های قاعدگی شدید در طولانی مدت)
  • نارسایی مغز استخوان (به عنوان مثال، از اشعه، عفونت یا تومور)
  • تجزیه گلبول های قرمز (همولیز)
  • سرطان و درمان سرطان
  • برخی از شرایط پزشکی طولانی مدت (مزمن) مانند بیماری مزمن کلیه، کولیت اولسراتیو یا آرتریت روماتوئید
  • کمبود آهن
  • سرطان خون
  • عفونت های طولانی مدت مانند هپاتیت
  • رژیم غذایی و تغذیه نامناسب، باعث کمبود آهن، فولات، ویتامین B12 یا ویتامین B6 می شود
  • مولتیپل میلوما

تعداد گلبول های سفید خون کمتر از حد طبیعی، لکوپنی نامیده می شود. کاهش تعداد WBC ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • سوء مصرف الکل و آسیب کبدی
  • بیماری های خود ایمنی (مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک)
  • نارسایی مغز استخوان (به عنوان مثال، به دلیل عفونت، تومور، تشعشع یا فیبروز)
  • داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان استفاده می شود
  • بیماری کبد یا طحال
  • طحال بزرگ شده
  • عفونت های ناشی از ویروس ها، مانند مونو یا ایدز
  • داروها

افزایش تعداد WBC لکوسیتوز نامیده می شود. می تواند ناشی از:

  • داروهای خاص مانند کورتیکواستروئیدها
  • عفونت ها
  • بیماری هایی مانند لوپوس، آرتریت روماتوئید یا آلرژی
  • سرطان خون
  • استرس عاطفی یا جسمی شدید
  • آسیب بافتی (مانند سوختگی یا حمله قلبی)

افزایش تعداد پلاکت ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • خون ریزی
  • بیماری هایی مانند سرطان یا بیماری های خونی
  • کمبود آهن
  • مشکلات مربوط به مغز استخوان

پایین بودن تعداد پلاکت ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • اختلالاتی که در آن پلاکت ها تخریب می شوند
  • بارداری
  • طحال متورم
  • نارسایی مغز استخوان (به عنوان مثال، به دلیل عفونت، تومور، تشعشع یا فیبروز)
  • داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان استفاده می شود

ریسک آزمایش cbc خون 

خطرات مرتبط با خونگیری اندک است، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خون ریزی بیش از حد
  • غش یا احساس سبکی سر
  • هماتوم (جمع شدن خون در زیر پوست)
  • عفونت

ملاحظات

گلبول های قرمز هموگلوبین را منتقل می کنند که به نوبه خود اکسیژن را حمل می کند. مقدار اکسیژن دریافتی توسط بافت های بدن به میزان و عملکرد گلبول های قرمز و هموگلوبین بستگی دارد.

چگونه برای آزمایش CBC آماده شویم؟

آزمایش CBC آزمایشگاه آلبرت یک تست نسبتاً ساده است که فقط شامل گرفتن نمونه خون است. هیچ آمادگی لازم نیست: یک فرد می تواند قبل و بعد از آزمایش غذا بخورد، بنوشد و در فعالیت های زندگی روزمره شرکت کند، مگر اینکه توسط پزشک توصیه شود.

ارسال دیدگاه