نمونه گیری درب منزل برای افراد بالای 70 سال رایگان انجام میشود -----------------------ساعات کاری : شنبه الی چهارشنبه 6 صبح الی 20.پنجشنبه ها 6 صبح الی 18 ---------------------------به اطلاع میرساند از تاريخ 1402/7/14 آزمایشگاه آلبرت ،روز هاي جمعه از ساعت 8 الي 13 ، باز و آماده خدمت رساني به مراجعين گرامي مي باشد.

حساب کاربری

یا

حداقل 8 کاراکتر

38016000021

تلفن تماس

ایمیل

Albert.pathobiology@gmail.com

آلرژی چیست؟ انواع آلرژی و روش های درمان

زمان مطالعه24 دقیقه

تاریخ انتشار : ۲۳ بهمن ۱۴۰۲نویسنده : دسته بندی : وبلاگ
آلرژی چیست

آلرژی چیست؟ آلرژی زمانی است که سیستم ایمنی بدن به چیزی به نام آلرژن واکنش بیش از حد نشان می دهد. آلرژن یک ماده خارجی است که برای اکثر افراد مضر نیست، مانند گرده یا شوره حیوانات خانگی (سلول های پوست حیوانات با خز یا پر). اما هنگامی که شما آلرژی دارید، سیستم ایمنی بدن شما سعی می کند با آن مانند یک میکروب یا ویروس مبارزه کند.

هنگامی که این اتفاق می افتد، بدن شما پروتئینی به نام آنتی بادی برای مبارزه با آلرژن می سازد. این منجر به علائمی مانند عطسه، خارش، کهیر و تنگی نفس می شود. این علائم معمولاً خفیف هستند. اما آلرژی گاهی اوقات می تواند باعث واکنش جدی به نام آنافیلاکسی (تلفظ a-nuh-fuh-lak-suhs) شود که به طور بالقوه تهدید کننده زندگی است. در ادامه با آزمایشگاه پاتوبیولوژی آلبرت همراه باشید تا با انواع آلرژی و راه های درمان آن آشنا شوید.

آلرژن چیست؟

آلرژن ماده ای است که باعث واکنش آلرژیک می شود. شایع ترین آلرژن ها عبارتند از:

  • گرد و خاک
  • سوسک ها
  • شوره حیوانات خانگی، و همچنین پوست حیوانات خانگی، ادرار کردن، و تف
  • قالب
  • گرده
  • برخی از غذاها، به ویژه شیر، تخم مرغ، گندم، سویا، بادام زمینی، آجیل درختی و صدف
  • سم حشرات، به ویژه از زنبورها، جلیقه زرد، زنبورها، هورنت ها و مورچه های آتشین
  • لاتکس
  • برخی از داروها، به ویژه آنتی بیوتیک ها از جمله پنی سیلین و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن

علت آلرژی چیست؟

هنگامی که شما با یک آلرژن تماس می گیرید، سیستم ایمنی بدن شما یک آنتی بادی ایجاد می کند. آنتی بادی به عنوان برچسبی عمل می کند که سیستم ایمنی بدن شما را به چیزهایی که خطرناک می بیند متصل می کند.

وقتی دوباره با آن آلرژن مواجه می شوید، سیستم ایمنی بدن شما وارد عمل می شود. آنتی بادی ها آن را تشخیص می دهند و ماست سل ها را روشن می کنند. ماست سل ها مانند ناظرانی هستند که در پوست، بینی، چشم ها و دستگاه گوارش شما زندگی می کنند. آنها به سیستم ایمنی شما اطلاع می دهند زمانی که مواد خارجی مانند ویروس ها و باکتری ها به شما حمله کرده اند.

سپس ماست سل ها مواد شیمیایی مانند هیستامین s، سیتوکین ها و لکوترین ها را آزاد می کنند که باعث علائم آلرژی شما می شوند.

علائم شما به مقدار آنتی ژنی که با آن در تماس بوده اید و کجا وارد بدن شما شده بستگی دارد. به عنوان مثال، اگر آن را تنفس کنید، ممکن است خارش، آبریزش یا گرفتگی بینی داشته باشید و ممکن است خس خس کنید و سرفه کنید. اگر از طریق چشم وارد شود، ممکن است دچار خارش، قرمزی و آبریزش چشم شوید. در صورتی که از طریق پوست شما وارد شود، ممکن است جوش داشته باشید.

اگر آلرژن از طریق غذایی که خورده اید یا دارویی که مصرف کرده اید وارد بدن شما شود، ممکن است استفراغ یا اسهال داشته باشید و همچنین ممکن است در معرض خطر آنافیلاکسی باشید. برخی از غذاها مانند بادام زمینی، آجیل درختی و صدف، احتمال بیشتری برای ایجاد آنافیلاکسی دارند.

فصل آلرژی چه زمانی است؟

در بسیاری از نقاط، دو فصل آلرژی وجود دارد: بهار و پاییز. آلرژی هایی که هر سال در زمان های مشابهی به آن مبتلا می شوید (آلرژی فصلی) معمولاً به دلیل گرده درختان و علف های هرز ایجاد می شود. بیشتر درختان در بهار گرده آزاد می کنند و به دنبال آن علف ها در اواخر بهار و اوایل تابستان منتشر می شوند و علف های هرز در اواخر تابستان و اوایل پاییز دنبال می شوند.

گاهی اوقات، آلرژی های فصلی با هم تداخل دارند، به خصوص زمانی که درختان گرده خود را زود آزاد می کنند یا زمانی که یک بهار بارانی باعث رشد بیشتر گیاهان و کپک ها می شود. بنابراین ممکن است یک فصل طولانی آلرژی در سال داشته باشید، بسته به اینکه در کجا زندگی می کنید، چه گیاهانی در نزدیکی شما رشد می کنند و چه چیزی باعث ایجاد آلرژی شما می شود.

انواع آلرژی

آلرژی چیست

آلرژی پوستی

آلرژی های پوستی توسط عوامل حساسیت زا ایجاد می شوند، مانند:

  • لاتکس
  • شوره حیوانات خانگی
  • پیچک سمی
  • گرده گیاهان
  • نور خورشید
  • آب
  • غذا
  • سم یا مدفوع حشرات
  • آلرژی حیوانی

اگر به حیوانات حساسیت دارید، معمولاً ناشی از پروتئین هایی است که حیوانات در پوست، پوست، ادرار و تف می سازند.

حساسیت به حشرات

آلرژی به حشرات می تواند از سوسک ها یا سم حشرات ایجاد شود. پروتئین های موجود در مدفوع، تف یا قسمت های بدن سوسک ها می توانند آلرژن باشند. پروتئین‌های موجود در سم ناشی از نیش حشرات مانند زنبورهای عسل، جلیقه‌های زرد، هورنت‌ها، زنبورها و مورچه‌های آتشین نیز همین‌طور هستند.

آلرژی به گرد و غبار

آلرژی به گرد و غبار می تواند ناشی از تعدادی از آلرژن ها باشد که گرد و غبار خانه را تشکیل می دهند. این آلرژن ها عبارتند از:

  • کنه های گرد و غبار، یک آلرژن بسیار رایج در داخل خانه
  • سوسک ها
  • قالب
  • گرده
  • خز، پر و شوره حیوانات خانگی
  • آلرژی فصلی

آلرژی بهاری اغلب به دلیل گرده درختان ایجاد می شود. بسیاری از درختان مختلف گرده تولید می کنند که می تواند باعث علائم آلرژی شود.

آلرژی تابستانی اغلب توسط گرده چمن ایجاد می شود. بیشتر علف‌ها علائم آلرژی ایجاد نمی‌کنند، اما برخی از گرده‌های معمولی که می‌توانند آلرژی ایجاد کنند عبارتند از:

  • باهیا
  • برمودا
  • فسکیو
  • جانسون
  • آبی کنتاکی
  • تیموتی

آلرژی پاییزی معمولاً توسط گرده گل ابروسیا ایجاد می شود. سایر گرده های گیاهی که ممکن است باعث آلرژی پاییزی شوند عبارتند از:

  • بوته سوخته
  • کاکلبر
  • ربع بره
  • ماگورت
  • علف خوک
  • خار روسی
  • خاکشیر
  • تابلویید

آلرژی غذایی

حدود 4 تا 6 درصد از کودکان و 4 درصد از بزرگسالان به نوعی حساسیت غذایی دارند. هر غذایی می تواند باعث واکنش شود، اما بیشتر آلرژی های غذایی توسط 9 نوع غذا ایجاد می شود:

  • تخم مرغ
  • شیر و لبنیات
  • بادام زمینی
  • آجیل درختی، مانند بادام، بادام هندی، گردو و آجیل کاج
  • ماهی
  • صدف‌ها مانند خرچنگ، خرچنگ و میگو
  • گندم
  • سویا
  • کنجد (از جمله تاهین)

آلرژی به گندم (گلوتن) نیز در کودکان شایع است، اما بیشتر (حدود 65٪) بچه ها در سن 12 سالگی از آن بیشتر می شوند.

ممکن است درباره آلرژی به الکل بشنوید، اما این اصطلاح کمی گمراه کننده است. عدم تحمل الکل یک بیماری ژنتیکی است که در آن بدن شما نمی تواند الکل را به خوبی تجزیه کند. واقعا آلرژی نیست برخی از افراد ممکن است نسبت به غلات (مانند ذرت، گندم یا چاودار) که برای تهیه الکل استفاده می شوند، واکنش آلرژیک داشته باشند. برخی دیگر ممکن است نسبت به مواد شیمیایی یا نگهدارنده‌ها، مانند نوعی نگهدارنده شراب به نام سولفیت، عدم تحمل داشته باشند.

حساسیت به دارو

آلرژی دارویی معمولاً ناشی از موارد زیر است:

  • پنی سیلین و آنتی بیوتیک های مرتبط (این شایع ترین آلرژی دارویی است)
  • آنتی بیوتیک های سولفونامید (همچنین به نام داروهای سولفا)
  • داروهای ضد تشنج
  • NSAID ها مانند آسپرین و ایبوپروفن
  • داروهای شیمی درمانی

عوامل خطر آلرژی

اگر:

  • هر کسی در خانواده شما آسم، آلرژی یا اگزما دارد
  • آسم یا اگزما دارید
  • کودکان
  • همچنین اگر بلافاصله پس از بیماری یا در دوران بارداری در معرض یک آلرژن قرار بگیرید، ممکن است احتمال ابتلا به آلرژی جدید بیشتر باشد.

علائم آلرژی

مهم نیست به چه چیزی حساسیت دارید، علائم می توانند مشابه باشند. در اینجا به تفکیک علائم رایج بر اساس نوع آلرژی آمده است.

علائم شایع آلرژی پوستی عبارتند از:

  • کهیر
  • خارش
  • سرخی
  • تورم
  • برآمدگی ها
  • پوسته پوسته شدن
  • پوست ترک خورده

آلرژی حیوانی علائمی مانند:

  • آبریزش یا گرفتگی بینی
  • درد صورت به دلیل گرفتگی بینی
  • عطسه کردن
  • اشک، قرمزی و خارش چشم
  • سرفه، تنگی قفسه سینه، تنگی نفس و خس خس سینه
  • بثورات پوستی یا کهیر

علائم آلرژی به حشرات و سوسک عبارتند از:

  • سرفه یا خس خس سینه
  • گرفتگی بینی
  • عفونت سینوس
  • عفونت گوش
  • بثورات پوستی

نشانه های آلرژی به نیش حشره عبارتند از:

  • کهیر، خارش و تورم در نقاطی غیر از محل نیش
  • گرفتگی معده، استفراغ، یا حالت تهوع یا اسهال شدید
  • سفتی در قفسه سینه یا مشکل در تنفس
  • صدای خشن، تورم زبان یا گلو، یا مشکل در بلعیدن

آلرژی گرد و غبار علائمی مانند:

  • عطسه کردن
  • آبریزش یا گرفتگی بینی
  • چشم های قرمز، خارش دار و آبریزش
  • خارش پوست
  • خس خس سینه، سرفه، تنگی نفس

مهمترین علائم آلرژی غذایی

این علائم ممکن است هر قسمت از بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد، از جمله پوست، دستگاه گوارش، قلب، عروق خونی یا ریه ها. ممکن است یک یا چند مورد از موارد زیر را دریافت کنید:

  • استفراغ، گرفتگی معده
  • تنگی نفس
  • خس خس سینه
  • سرفه های مکرر
  • صدای خشن، گلو فشرده، مشکل در بلع
  • تورم زبان (تأثیر بر توانایی صحبت کردن یا تنفس شما)
  • پوست رنگ پریده یا آبی رنگ
  • سرگیجه یا احساس ضعف
  • نبض ضعیف
  • علائم شوک، مانند تپش قلب یا بیقراری

آنافیلاکسی که علائم آن می تواند شامل بثورات پوستی، استفراغ، مشکل تنفسی و سرگیجه باشد.

بیشتر علائم در عرض 2 ساعت پس از خوردن غذا ظاهر می شود و گاهی در عرض چند دقیقه شروع می شود. در موارد نادر، علائم ممکن است پس از 4-6 ساعت شروع شود، معمولاً در کودکانی که به عنوان یک علامت اگزما می گیرند.

یکی از آلرژی های غذایی بسیار جدی سندرم انتروکولیت ناشی از پروتئین غذایی (FPIES) نام دارد. این نادر است و بیشتر در نوزادانی اتفاق می افتد که برای اولین بار شیر گاو، سویا یا برخی از غلات را امتحان می کنند. در عرض 6-2 ساعت ممکن است استفراغ مکرر و گاهی اسهال خونی داشته باشند. نوزادان ممکن است به سرعت کم آب شوند، بنابراین این یک اورژانس است. آنها باید برای دریافت مایعات IV و سایر داروها به اورژانس مراجعه کنند.

علائم آلرژی دارویی

واکنش های دارویی ممکن است در هر قسمتی از بدن شما رخ دهد. ممکن است بتوانید چند بار دارو را بدون هیچ واکنشی مصرف کنید. علائم عبارتند از:

  • بثورات پوستی یا کهیر
  • خارش
  • خس خس سینه یا مشکلات تنفسی
  • تورم
  • استفراغ
  • احساس سرگیجه یا سبکی سر
  • آنافیلاکسی

علائم آلرژی در کودکان

واکنش های آلرژیک ممکن است در هر جایی از بدن کودک شما رخ دهد. هر سنی که باشد، واکنش های آلرژیک ممکن است علائم زیر را ایجاد کند:

  • گرفتگی و/یا آبریزش بینی
  • عطسه کردن
  • خارش بینی
  • خارش در گوش یا سقف دهانشان
  • چشم های قرمز، خارش دار، آبریزش
  • پوست قرمز، خارش دار، خشک
  • کهیر یا جوش های خارش دار روی پوست
  • علائم آسم، مانند تنگی نفس، خس خس سینه یا سرفه
  • آنافیلاکسی

شدت علائم آلرژی

علائم آلرژی خفیف شامل:

  • کهیر
  • خارش در یک ناحیه از بدن شما
  • تراکم، شلوغی

واکنش های آلرژیک خفیف به سایر قسمت های بدن شما سرایت نمی کند.

علائم آلرژی متوسط

واکنش های آلرژیک متوسط شامل علائمی است که به سایر قسمت های بدن شما سرایت می کند، از جمله:

  • خارش، تورم یا کهیر گسترده
  • دشواری در تنفس، سفتی در گلو، یا صدای خشن
  • حالت تهوع، استفراغ یا درد شکم
  • آنافیلاکسی

آنافیلاکسی ناگهانی است و معمولاً بیش از یک قسمت از بدن شما را درگیر می کند. به عنوان مثال، ممکن است هم کهیر داشته باشید و هم تورم لب یا زبانتان. احتمال ابتلا به آلرژی به غذا، دارو یا نیش حشرات بیشتر است. ممکن است یک واکنش آلرژیک شدید به چیزی که قبلاً فقط به آن واکنش خفیف داشتید ایجاد کنید.

این علائم می توانند در عرض چند دقیقه از خفیف به جدی تبدیل شوند. علائم جدی عبارتند از:

  • بثورات پوستی، خارش یا کهیر
  • تورم دهان، گلو و زبان که می‌تواند تنفس یا بلع را سخت کند.
  • تنگی نفس، مشکل در تنفس، خس خس سینه
  • درد معده، نفخ، استفراغ یا اسهال
  • گرفتگی رحم
  • سردرگمی ذهنی
  • سرگیجه یا غش
  • احساس می کنید که اتفاق وحشتناکی در شرف وقوع است

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر یک واکنش آلرژیک شدید (آنافیلاکسی) دارید، به کمک فوری پزشکی نیاز دارید. اگر قلم تزریق کننده خودکار اپی نفرین دارید، فوراً با 115 تماس بگیرید. به اعزام کننده بگویید که برای واکنش آلرژیک اپی نفرین مصرف کرده اید. حتی اگر این به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. گاهی اوقات، واکنش دوباره اتفاق می افتد و شما به اپی نفرین بیشتری یا سایر درمان ها نیاز خواهید داشت.

اگر در گذشته یک حمله آلرژی جدی یا هر گونه علائم آنافیلاکسی داشته اید، باید به پزشک مراجعه کنید. برای مدیریت وضعیت خود به کمک طولانی مدت نیاز دارید، از جمله نسخه ای برای تزریق خودکار اپی نفرین که همیشه همراه خود داشته باشید. همچنین ممکن است بخواهید به متخصص آلرژی (پزشکی که در آلرژی تخصص دارد) یا ایمونولوژیست (متخصص در مسائل مربوط به سیستم ایمنی) مراجعه کنید. در آزمایشگاه ایمونولوژی آلبرت تشخیص نوع آلرژی صورت می گیرد.

اگر علائمی دارید که فکر می کنید ناشی از آلرژی است و داروهای بدون نسخه (OTC) کمکی نمی کنند، به پزشک خود مراجعه کنید. اگر پس از شروع داروی جدید علائمی داشتید، فوراً با دکتری که آن را تجویز کرده تماس بگیرید.

تشخیص آلرژی

اگر علائم آلرژی شما به داروهای OTC پاسخ نمی دهد، یا اگر فکر می کنید ممکن است آلرژی غذایی داشته باشید، باید به یک متخصص آلرژی مراجعه کنید. برای تشخیص آلرژی، متخصص آلرژی شما احتمالاً موارد زیر را انجام خواهد داد:

  • در مورد سلامت خود و اینکه آیا اعضای خانواده مبتلا به آسم یا آلرژی دارید یا خیر سوال کند
  • در مورد علائم بپرسد
  • یک معاینه فیزیکی انجام دهد
  • تست های آلرژی انجام دهد

تست های آلرژی

تست های پوستی رایج ترین روش برای تست آلرژی، تست پوستی است. به این دلیل که سریع ترین و دقیق ترین نتایج را ارائه می دهد.

برخی از داروها می توانند مانع از انجام آزمایش شوند. از پزشک خود بپرسید که آیا قبل از انجام آزمایش نیاز به قطع مصرف دارو دارید یا خیر.

آزمایشی که متخصصان آلرژی اغلب از آن استفاده می کنند، تست پوستی پریک نامیده می شود. یک پزشک یا پرستار یک قطره کوچک از یک ماده حساسیت زا را روی پوست شما می‌ریزد، معمولاً در قسمت داخلی بازو یا پشت شما.

در مرحله بعد، پوست شما را سوراخ می‌ کنند یا از طریق قطره یک خراش کوچک روی سطح ایجاد می‌کنند تا آلرژن در زیر آن نفوذ کند. خارش پوست باعث خونریزی شما نمی شود. شما آن را احساس خواهید کرد، اما نباید درد داشته باشد.

پزشک احتمالا چندین آلرژن را همزمان آزمایش خواهد کرد. اگر یکی از نواحی مانند نیش پشه متورم، خارش یا قرمز شد، به این معنی است که شما به آن آلرژن حساس هستید. معمولا حدود 15 دقیقه طول می کشد تا متوجه شوید.

برخی از پزشکان از یک سوزن کوچک برای قرار دادن ماده حساسیت زا در زیر چند لایه اول پوست استفاده می کنند. به این آزمایش پوست داخل پوستی می گویند. اگر تست پوستی شما منفی باشد اما آلرژی را رد نکرده باشد، ممکن است پزشک از این آزمایش استفاده کند. همچنین اگر فکر کنند شما به دارو یا سم حشره حساسیت دارید، ممکن است این کار را انجام دهند.

هنگامی که آزمایش به پایان رسید، پزشک یا پرستار پوست شما را تمیز می کند و مقداری کرم روی آن قرار می دهد تا به رفع خارش کمک کند. هر گونه تورم ناشی از واکنش معمولاً در عرض 30 دقیقه تا چند ساعت از بین می رود.

آزمایش خون. اگر از داروهایی استفاده می‌کنید که می‌تواند بر نتایج آزمایش آلرژی تأثیر بگذارد، پوست حساسی دارید، یا واکنش بدی به آزمایش پوست نشان داده‌اید، ممکن است پزشک در عوض آزمایش خون انجام دهد. آنها همچنین ممکن است کودکان را با استفاده از آزمایش خون آزمایش کنند.

در طول آزمایش، نمونه ای از خون شما به آزمایشگاه فرستاده می شود و آزمایشگاه ماده حساسیت زا یا آلرژن را به نمونه خون شما اضافه می کند. سپس میزان آنتی بادی هایی را که خون شما علیه آلرژن می سازد اندازه گیری می کنند. این معمولاً گرانتر از آزمایش پوست است و همچنین دقت کمتری دارد.

تست آلرژی غذایی اگر پزشک فکر می‌کند ممکن است به غذا یا غذای خاصی حساسیت داشته باشید، ممکن است از شما بخواهد که مصرف آن‌ها را متوقف کنید تا ببیند که آیا این کمک می‌کند یا خیر. این رژیم غذایی حذفی نامیده می شود.

شما آن غذاها را به مدت 2 تا 4 هفته حذف خواهید کرد و ببینید آیا در این مدت علائم آلرژی دارید یا خیر. اگر نه، دوباره شروع به خوردن غذاها می کنید تا ببینید آیا علائم شما عود می کند یا خیر. اگر این کار را انجام دهند، به احتمال زیاد به آن غذاها حساسیت دارید.

همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد کاری به نام چالش غذایی خوراکی انجام دهید. این کار فقط باید در مطب پزشکی توسط متخصص آلرژی انجام شود.

پزشک مقدار بسیار کمی از غذایی را که ممکن است به آن حساسیت داشته باشید به شما می دهد و مراقب علائم است. اگر ندارید، به آرامی دوزهای بیشتری به شما می دهند. اگر علائم شروع شود، آزمایش را متوقف می کنند.

شایع ترین علائم کهیر یا احساس برافروختگی است. اگر این اتفاق بیفتد، به شما دارویی می‌دهند تا احساس بهتری داشته باشید. اگر واکنشی نداشته باشید، پزشک شما حساسیت به آن غذا را رد می کند.

درمان آلرژی

ایمونوتراپی

ایمونوتراپی درمانی برای جلوگیری از واکنش های آلرژیک است. دو نوع وجود دارد: واکسن های آلرژی و ایمونوتراپی زیرزبانی (SLIT). در طول ایمونوتراپی، پزشک مقدار کمی از آلرژنی را که به آن واکنش نشان می دهید به شما می دهد. آنها به آرامی مقدار دریافتی را افزایش می دهند تا زمانی که نسبت به آن حساسیت کمتری پیدا کنید. وقتی دوباره با آن آلرژن مواجه می شوید، این علائم شما را کاهش می دهد.

واکسن های آلرژی (ایمونوتراپی زیر جلدی یا SCIT). واکسن های آلرژی رایج ترین شکل ایمونوتراپی است که پزشکان تجویز می کنند و بهترین نتیجه را دارند. آنها می توانند سیستم ایمنی بدن شما را تغییر دهند و از ابتلا به آلرژی های جدید و ابتلا به آسم جلوگیری کنند.

ایمونوتراپی زیر زبانی (SLIT). SLIT از تزریق استفاده نمی کند. در عوض، پزشک دوزهای کمی از یک آلرژن را در یک قرص زیر زبان به شما می دهد. قرص ها به مدت 1-2 دقیقه حل می شوند و سپس قورت می دهند. ممکن است لازم باشد آنها را هر روز مصرف کنید، یا ممکن است هر 3 روز یا بیشتر آنها را مصرف کنید. برای اثر ماندگار، ممکن است به مدت 3-5 سال نیاز به درمان داشته باشید.

قرص ها برای کنه های گرد و غبار، علف و ابروسیا در دسترس هستند. SLIT ممکن است به کودکانی که به دلیل آلرژی اگزما دارند کمک کند. یک دارو، عصاره آلرژن بادام زمینی (Palforzia)، برای درمان آلرژی به بادام زمینی موجود است.

داروی آلرژی

انواع مختلفی از داروها می توانند به تسکین علائم آلرژی کمک کنند.

استروئیدها که از نظر پزشکی به عنوان کورتیکواستروئید شناخته می شوند، می توانند تورم و قرمزی ناشی از آلرژی را کاهش دهند.

آنها از گرفتگی بینی، عطسه و خارش و آبریزش بینی ناشی از آلرژی های فصلی یا تمام سال پیشگیری و درمان می کنند. آنها همچنین می توانند التهاب و تورم ناشی از انواع دیگر واکنش های آلرژیک را کاهش دهند.

استروئیدها به اشکال مختلف در دسترس هستند:

  • به عنوان قرص یا مایعات برای آلرژی های جدی یا آسم
  • داروهای استنشاقی با اثر موضعی برای آسم
  • اسپری بینی با اثر موضعی برای آلرژی های فصلی یا تمام سال
  • کرم های آلرژی پوستی
  • قطره چشم برای ورم ملتحمه آلرژیک

علاوه بر داروهای استروئیدی، پزشک ممکن است انواع دیگری از داروها را برای کمک به مبارزه با علائم آلرژیک شما تجویز کند.

استروئیدها به خوبی کار می کنند، اما شما باید آنها را به طور منظم، اغلب روزانه مصرف کنید – حتی زمانی که علائمی ندارید. ممکن است 1-2 هفته استفاده منظم طول بکشد تا اینکه متوجه اثر کامل آن شوید.

آنتی هیستامین

آنتی هیستامین ها آنتی هیستامین ها سال هاست که برای درمان علائم آلرژی استفاده می شود. آنها هیستامین را مسدود می کنند که باعث قرمزی، تورم و خارش می شود.

می توانید آنها را به صورت قرص، مایعات، اسپری بینی یا قطره چشم مصرف کنید. قطره های چشمی آنتی هیستامین OTC می توانند خارش قرمزی چشم را تسکین دهند، در حالی که اسپری های بینی را می توان برای درمان علائم آلرژی فصلی یا تمام سال استفاده کرد.

برخی از آنتی هیستامین ها می توانند شما را خواب آلود کنند. اگر اینها را مصرف می‌کنید و نیاز به رانندگی یا انجام فعالیت‌های دیگری دارید که باید هوشیار باشید، مراقب باشید. سایر گزینه‌ها، مانند قرص‌های ضداحتقان OTC «غیر خواب‌آلود»، کمتر این تأثیر را دارند.

می توانید آنتی هیستامین ها را به صورت زیر مصرف کنید:

  • قرص‌هایی که در نسخه‌های OTC یا نسخه‌ای موجود هستند
  • مایعات OTC
  • اسپری های بینی تجویزی: آزلاستین (Astelin، Astepro)، الوپاتادین (Patanase)
  • قطره های چشمی، OTC موجود و همچنین گزینه های تجویزی مانند کتوتیفن (Alaway، Zaditor) و olopatadine (Pataday، Patanol، Pazeo)

ضد احتقان

داروهای ضد احتقان گرفتگی بینی را تسکین می دهند و اغلب همراه با آنتی هیستامین ها برای آلرژی تجویز می شوند. آنها با کوچک کردن بافت های متورم بینی و عروق خونی شما کار می کنند. این کار علائمی مانند احتقان، آبریزش بینی و قرمزی را به طور موقت از بین می برد. پزشکان این موارد را برای افراد مبتلا به فشار خون بالا، بیماری قلبی، گلوکوم یا پرکاری تیروئید (تیروئید پرکار) توصیه نمی کنند.

داروهای ضد احتقان می توانند به صورت اسپری بینی، قطره چشمی، مایعات و قرص باشند.

شما باید فقط چند روز از اسپری بینی و ضد احتقان های چشم استفاده کنید زیرا استفاده طولانی مدت می تواند علائم شما را بدتر کند. قرص ها و ضد احتقان های مایع را می توان با خیال راحت مدت بیشتری مصرف کرد.

بسیاری از آنها بدون نسخه در دسترس هستند. می توانید آنها را به صورت زیر خریداری کنید:

  • قرص
  • مایعات
  • اسپری بینی
  • قطره چشم

تثبیت کننده های ماست سل

تثبیت کننده های ماست سل التهاب خفیف تا متوسط را درمان می کنند. آنها از آزاد شدن هیستامین از ماست سل ها که این ماده را می سازند و ذخیره می کنند، جلوگیری می کنند. برخی از این داروها اثرات ضد التهابی نیز دارند، اما معمولاً به خوبی استروئیدها عمل نمی کنند. زمانی که آنتی هیستامین ها کار نمی کنند یا عوارض جانبی غیرقابل قبولی به شما می دهند، پزشک ممکن است آنها را تجویز کند.

مانند بسیاری از داروها، ممکن است چندین هفته طول بکشد تا اثرات کامل را احساس کنید.

تثبیت کننده های ماست سل عبارتند از:

  • اسپری بینی OTC: کرومولین
  • قطره چشمی تجویزی: کرومولین (کرولوم)، لودوکسامید (آلومید)، ندوکرومیل (آلوکریل)

اصلاح کننده های لوکوترین اصلاح کننده های لوکوترین، آسم و علائم آلرژی بینی را درمان می کنند. آنها اثرات لکوترین ها را مسدود می کنند، مواد شیمیایی که بدن شما در پاسخ به یک آلرژن تولید می کند. آنها را می توان همراه با سایر داروها تجویز کرد.

آنها فقط با نسخه و به صورت قرص، قرص جویدنی و گرانول خوراکی در دسترس هستند.

تنها اصلاح کننده لکوترین که دارای تاییدیه FDA برای درمان آلرژی بینی است مونته لوکاست (Singulair) است. Zafirlukast (Accolate) و Zileuton (Zyflo) نیز برای درمان آسم مورد تایید FDA هستند.

داروهای ترکیبی آلرژی

از داروهای آلرژی حاوی آنتی هیستامین و ضد احتقان برای تسکین علائم آلرژی متعدد هستند. سایر داروها علاوه بر مسدود کردن اثرات هیستامین، اثرات متعددی دارند، مانند جلوگیری از انتشار سایر مواد شیمیایی آلرژی زا از ماست سل ها.

نمونه هایی از داروهای ترکیبی آلرژی:

  • قرص ها و مایعات OTC: ستیریزین و پسودوافدرین، فکسوفنادین و سودوافدرین، دیفن هیدرامین و سودوافدرین، لوراتادین و سودوافدرین، و پسودوافدرین/تریپرولیدین (برای آلرژی بینی)
  • قرص ها و مایعات تجویزی: آکریواستین و سودوافدرین (Semprex-D)
  • اسپری های بینی: آزلاستین/فلوتیکاسون (Dymista) ترکیبی از ضد احتقان و استروئید برای آلرژی های فصلی بینی
  • قطره چشم: نافازولین/ فنیرامین برای قرمزی و تورم

درمان های خانگی آلرژی

برخی از داروهای غیردارویی که می توانند به رفع علائم کمک کنند عبارتند از:

  • محلول آب شور یا نمک. می توانید از این اسپری به عنوان اسپری بینی برای شستشوی سینوس ها و بینی خود استفاده کنید. به رفع احتقان خفیف، شل شدن مخاط و جلوگیری از ایجاد پوسته کمک می کند. این می تواند بینی شما را تسکین دهد و به خونریزی بینی که در اثر دمیدن زیاد بینی دچار می شوید کمک کند.
  • اشک مصنوعی اینها می توانند به تسکین خارش، خشکی، آبریزش و قرمزی چشم کمک کنند.

عوارض آلرژی

داشتن آلرژی خطر ابتلا به سایر مشکلات پزشکی را افزایش می دهد:

  • آنافیلاکسی هرچه آلرژی شما بدتر باشد، خطر ابتلا به این نوع واکنش جدی بیشتر است.
  • آسم. یکی دیگر از واکنش های سیستم ایمنی که تنفس را سخت می کند. اگر آسم دارید، یک واکنش آلرژیک می تواند باعث حمله شود.
  • سینوزیت (التهاب بافت‌های سینوس‌ها): زمانی ایجاد می‌شود که سینوس‌ها سعی در دفع مواد حساسیت‌زا دارند.
  • عفونت‌های گوش یا ریه: این عفونت‌ها زمانی اتفاق می‌افتند که بافت‌های آن نواحی به دلیل آلرژی ملتهب و متورم شوند.

پیشگیری از آلرژی

به طور کلی، کارشناسان توصیه می کنند که:

  • بدانید چه چیزی باعث آلرژی شما می شود و تا حد امکان از این آلرژن ها اجتناب کنید. یک دفترچه آلرژی می تواند به این موضوع کمک کند.
  • داروهای خود را طبق دستور مصرف کنید.
  • اگر تزریق خودکار اپی نفرین دارید، همیشه آنها را همراه خود داشته باشید.
  • اگر تا به حال واکنش آلرژیک شدید داشته اید، از یک دستبند یا گردنبند هشدار پزشکی استفاده کنید.
  • در صورت بروز واکنش آلرژیک شدید، یک برنامه اقدام اضطراری داشته باشید.

برای کمک به کاهش سطوح آلرژن در خانه:

  • یک برنامه تمیز هفتگی داشته باشید که شامل تمیز کردن کف های سخت و جاروبرقی فرش می شود. اگر شما آلرژی دارید، در حین انجام این کار از ماسک غروب استفاده کنید یا از شخص دیگری بخواهید این کار را انجام دهد. در صورت امکان، چند ساعت بعد بگذارید تا از آلرژن‌هایی که ایجاد کرده‌اید جلوگیری کنید. از یک جاروبرقی با ذرات کوچک یا فیلتر هوای ذرات با راندمان بالا (HEPA) استفاده کنید. از یک پارچه مرطوب برای تمیز کردن سطوحی که ممکن است گرد و غبار نشسته است، بالای درها و قاب پنجره ها استفاده کنید.
  • دمای خانه خود را بین 68 فارنهایت تا 72 درجه فارنهایت نگه دارید و رطوبت را 50 درصد یا کمتر نگه دارید. گرما و رطوبت باعث بدتر شدن کنه های گرد و غبار و کپک می شود. فیلترهای ذرات ریز را در سیستم های حرارتی و هوای مرکزی خود حداقل یک بار در ماه تمیز یا تعویض کنید.
  • اقلامی که گرد و غبار را جمع‌آوری می‌کنند، مانند جواهرات، زیور آلات، کتاب‌ها و مجلات را حذف کنید. اسباب‌بازی‌ها، بازی‌ها و حیوانات عروسکی را در سطل‌های پلاستیکی نگهداری کنید تا از گرد و غبار جلوگیری شود.
  • درها و پنجره ها را در هوای گرم و فصل آلرژی ببندید و برای جلوگیری از کپک زدن از تهویه مطبوع و/یا مرطوب کننده استفاده کنید. سقف و سقف خود را برای نشتی بررسی کنید. هر چیزی که به کپک آلوده است را با محلول کلر 5 درصد بشویید.
  • ملحفه ها، روبالشی ها و پتوها را حداقل یک بار در هفته با آب گرم (حداقل 130 فارنهایت) تمیز کنید. از پوشش های گرد و غبار روی بالش ها، تشک ها و فنرهای جعبه استفاده کنید.
  • اجازه ندهید کسی داخل سیگار بکشد.

برای محافظت از خود در برابر آلرژن های بیرونی چه کنم؟

شما مجبور نیستید شبانه روز در خانه بمانید. این اقدامات احتیاطی را انجام دهید:

  • زمانی که آلرژن ها در اوج خود هستند، معمولا بین ساعت 10 صبح تا 4 بعد از ظهر از بیرون رفتن خودداری کنید.
  • هنگامی که تعداد گرده ها و کپک ها زیاد است یا باد می وزد، در خانه بمانید که می تواند گرد و غبار و گرده را به وجود آورد.
  • استفاده از ماسک صورت را در نظر بگیرید تا میزان گرده‌ای را که تنفس می‌کنید محدود کنید.
  • با گذاشتن کفش‌های خود درب منزل، تعویض لباس‌ها و دوش گرفتن و شستن موهایتان بلافاصله پس از ورود به خانه، از ردیابی گرده‌ها در خانه خودداری کنید. حیوانات خانگی نیز می توانند گرده را وارد بدن کنند. بنابراین گربه ها یا سگ های خود را از اتاق خواب دور نگه دارید.
  • برای محافظت از چشمان خود در برابر گرده گل از عینک آفتابی استفاده کنید.
  • شیشه های ماشین را جمع کنید و هنگام رانندگی از کولر استفاده کنید.
  • از شخص دیگری بخواهید کار حیاط را انجام دهد.
ارسال دیدگاه